دانشجویان گلستان؛ پیشگامان دهه فجر بصیرت و وحدت ملی
چگونه قابل قبول است تیمی لیگبرتری با بازیکنان ملیپوش و سطح اول کشور نه غذای حرفهای داشته باشد نه خوابگاه مناسب نه امکانات اولیه و حتی برای رفتوآمد مجبور شود با خودروهای شخصی بازیکنان و با خطر جاده سفر کند؟ ۲۰ روز خارج از استان، با هزینه شخصی، بدون یک حامی جدی؛ این نه حرفهایگری است و نه عدالت ورزشی!
در حالی که تیمهای دیگر با سرمایهگذاریهای ۷۰ میلیاردی وارد لیگ میشوند، مشکلات پاس گرگان با رقمی بهمراتب کمتر قابل حل بود اما گویا هیچ دغدغهای برای مسئولان ایجاد نشده است.
فرماندار، استاندار، شهردار و مدیران ورزش استان؛ سکوت تا کِی؟
آیا از بین رفتن تیم لیگبرتری این شهر باید زنگ خطر را به صدا درآورد؟
انحلال چنین تیمی فقط یک شکست ورزشی نیست؛ یک عقبگرد تاریخی برای گرگان و استان است.
ساختن دوباره چنین جایگاهی شاید ۱۰ یا ۱۵ سال زمان ببرد، امروز وقت تماشاگر بودن نیست؛ وقت ورود جدی مسئولان به میدان است، پیش از آنکه دیر شود.
دیدگاهتان را بنویسید